Logo

Yoga sutra’s 2.0: een huwelijk gedoemd te mislukken of… zij leefden nog lang en gelukkig?

Rode draad

In deze serie “Yoga sutra’s 2.0: een huwelijk gedoemd te mislukken of… zij leefden nog lang en gelukkig?” neem ik je mee door de verschillende sutra’s zoals opgetekend door Patanjali

 

 

 

INTRODUCTIE

2015. We bevinden ons in een tijdperk waarin dingen realiteit zijn geworden die we niet lang geleden als belachelijk en absoluut onmogelijk zouden hebben beschouwd. Een tijdperk waarin we worden overspoeld door prikkels van o.a. social media en ons steeds drukker wordende bestaan. Met als gevolg allerlei psychische en lichamelijke klachten die op de loer liggen (chronische vermoeidheid, migraine, duizelingen, hartklachten, burn-out, depressie, angststoornissen en ga zo maar door). Alles lijkt vandaag de dag in het openbaar te moeten gebeuren. Nu het kan, willen we gezien worden ook. Erkend worden in onze talenten, populariteit, leuke gezin, jonge uiterlijk, energieke karakter, hoge hipster gehalte en boeiende, uitdagende banen. “Zie mij, zie mij!”, schreeuwen we om het hardst. En, nog beter, alles kan gephotoshopt. Zowel foto’s, als teksten. Die laatste in figuurlijke zin dan, dat snap je. Want waarom je ‘imperfecte’ zelf laten zien als het ook de ‘perfecte versie’ van jezelf kan zijn…?

Doodlopende weg
Waar het bij gezien en erkend worden volgens mij oorspronkelijk gaat om het verlangen naar onvoorwaardelijke liefde om wie je van binnen bent, zonder dat je hier moeite voor hoeft te doen of hoeft te photoshoppen, lijkt het nu te gaan om een schreeuw om aandacht voor de oppervlakte. Op alle niveaus een verschuiving van binnen naar buiten. Ik betrap mezelf soms op het unheimische gevoel me niet te kunnen terugtrekken, een gevoel dat ik onophoudelijk word blootgesteld aan het oog van de hele wereld. ‘Big Brother is watching you’, dat idee. Ik merk dat ik niet de enige ben die, als gevolg van deze razendsnelle ontwikkelingen, de behoefte heeft om naar binnen te keren. En dan van daaruit weer naar buiten. Ik bespeur steeds meer weerstand tegen de verwoede pogingen om via oppervlakkige aandacht een leegte van binnen te vullen; de weg van buiten naar binnen. Is dit niet een weg die onvermijdelijk doodloopt?

Rode draad
De weg naar binnen (en vervolgens weer naar buiten) is voor velen in deze tijd lastig te vinden. Ons hoofd laat zich makkelijk en graag afleiden, en kan nu wat dat betreft onophoudelijk zijn lol op. We hebben dus handvaten nodig, een rode draad om ons aan vast te houden en waarnaar we steeds opnieuw terug kunnen keren. Want wat een vrijheid, rust en (een inkoppertje) verlichting zal het opleveren als je zover bent dat je, wanneer je dat wenst, al het (letterlijke en figuurlijke) lawaai kunt laten zijn voor wat het is, en steeds opnieuw jouw innerlijke geluk, jouw ware zelf weet te vinden. En de grootste kunst is dan om toch in verbinding te blijven, je niet af te zonderen van de wereld, van de mensen. Om geen eenling of zonderling te worden. Hoe, o hoe, vind je die balans…

Yoga Sutra’s
Vanuit mijn werk (en passie) als yogadocent heb ik als leidraad gekozen voor de yoga sutra’s, een fundamentele tekst in de yogaliteratuur gebaseerd op de Indiase Samkhya, opgetekend door Patanjali. De sutra’s (de vertaling van sutra is, hoe toepasselijk, draad) zijn opgedeeld in 4 hoofdstukken. Het zijn 196 aforismen; korte puntige zinnen, verzen of formules waarin veel wijsheid ligt opgeslagen en die op het eerste gezicht, op zijn minst, verwarrend, mysterieus en ondoorgrondelijk schijnen.
Wat mij interesseert en fascineert is hoe deze oeroude wijsheden, deze leefregels voor het bereiken van verlichting, toegepast kunnen worden in onze verwarrende, razendsnelle tijd vol ruis, lawaai en afleiding, waarin vervlakking zoveel dichterbij lijkt dan verlichting. Wat mij minstens evenveel fascineert zijn de verschillen in interpretatie van de sutra’s en in de wijze waarop ze in praktijk gebracht worden. Ik zal mij de komende tijd op alle 196 sutra’s storten (niet allemaal tegelijk, dat moge duidelijk zijn) en mijn interpretatie, ervaringen en leerproces (en de wellicht onvermijdelijke verwarring en vertwijfeling) hieromtrent delen, en (naar ik hoop) heel veel leren van de reacties en ervaringen van medereizigers. Ik maak hierbij gebruik van de vertaling en het commentaar van Swami Prabhavananda en Christopher Isherwood (uitgeverij Sirius en Siderius). Reacties op andere vertalingen/commentaar zijn uiteraard ook meer dan welkom.

Yoga Sutra’s 2.0; een huwelijk gedoemd te mislukken of… zij leefden nog lang en gelukkig?

One Response to Yoga sutra’s 2.0: een huwelijk gedoemd te mislukken of… zij leefden nog lang en gelukkig?

Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.