Logo

Yoga sutra’s 2.0: een huwelijk gedoemd te mislukken of… zij leefden nog lang en gelukkig? #2

** Blog | 3e sutra: Dan vertoeft de mens in zijn ware aard | Serie Yoga sutra’s 2.0

4 Responses to Yoga sutra’s 2.0: een huwelijk gedoemd te mislukken of… zij leefden nog lang en gelukkig? #2

  1. Descartes leefde in een tijd dat het niet de bedoeling was om na te denken omdat de kerk en de staat alles bepaalden. Hij realiseerde zich dat je ook zelfstandig kunt denken en daarmee verantwoordelijkheid nemen voor je eigen handelen en denken. Vanuit dat perspectief is zijn ‘ik denk dus ik besta’
    heel revolutionair en nodig om een nieuwe weg in te slaan. Voor onze tijd is Descartes visie nogal achterhaald.

  2. Hartelijk dank voor je reactie Christine.

    Ja, daar ben ik het zeker mee eens. Grote denkers als Descartes hebben grote dingen betekend voor de wereld. Revolutionair en nodig. Zijn stelling is echter niet alleen gestoeld op een gebrek aan zelfstandige denkers. Volgens hem konden ook zelfstandige denkers in de maling worden genomen door hun eigen zintuigen, waarnemingen. Alles kan volgens hem betwijfeld worden, behalve het feit dat je twijfelt. Bovendien zijn er ook nu nog genoeg wetenschappers, en vele volgers met hen, overtuigd van dezelfde stelling, zij het onderbouwd door nieuwe ‘bewijzen’. Denk aan Dick Swaab en zijn adagium “Wij zijn ons brein”. Zeker weten doet niemand het. Ik denk alleen dat het belangrijk is om de discussie hieromtrent in beweging te houden.

    Fijn dat je hieraan wilt bijdragen. Het zorgt ervoor dat we onszelf vragen blijven stellen. Dank.

    • Voor mij ligt dat lastig, ik ga alleen maar uit van wat ik zelf ervaar en weet dat mìjn gevoelsleven zeer onderhevig is aan stofjes die niet helemaal doen wat ze moeten doen. Ik heb in de jaren 90 duizenden euro’s aan (goed bekend staande) alternatieve genezers uitgegeven, gemediteerd en yoga gedaan zonder enig resultaat.Met als gevolg dat ik mezelf een soort mislukte sukkel vond.
      Tot ik maar weer eens naar mijn huisarts ging die voorstelde om toch misschien de medische weg te proberen. Resultaat: ik neem sinds 1997 elke dag een pil en kan dankzij dit medicijn zijn wie ik ben en een normaal leven hebben. Zonder dat ben ik een gestresste piekeraar die altijd moe is, nergens zin in heeft, en zichzelf, als anderen dat niet al doen, vertelt dat ze het allemaal niet goed doet. Voor mij dus beide werelden. Die kunnen in mijn leven prima samengaan.

      • Ja, fair enough Christine. Dit is de manier waarop het voor jou werkt. Wie ben ik (of is een ander) om hierover te oordelen, zonder überhaupt te weten hoe het voelt, wat het betekent. Goed om ook deze kant te lezen. Dank voor het delen, voor je bijdrage. Er zijn zoveel verschillende waarheden.

Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.